نقد و بررسی بازی Neopets – Mega Mini Games Collection – The Neopian Arcade Odyssey

Neopets – Mega Mini Games Collection – The Neopian Arcade Odyssey با حس نوستالژی‌اش مرا جذب کرد، اما کاملاً به هدف خود نرسید. Neopets، وب‌سایتی است که در کودکی ساعت‌های زیادی را در آن صرف بازی کردن، گرفتن املت‌های رایگان روزانه و زیبا ساختن صفحه فروشگاهم با پس‌زمینه‌هایی که در اینترنت جستجو می‌کردم، می‌کردم.

وقتی شنیدم که قرار است مجموعه‌ای از برخی از بازی‌های کوچک مرتبط به این وب سایت را منتشر کنند (به‌خصوص به این دلیل که سال‌ها پیش حساب کاربری‌ام را از دست دادم) خیلی هیجان‌زده شدم و وقتی فهمیدم که شامل برخی از بازی‌های مورد علاقه‌ام است، حتی خوشحال‌تر شدم، اما متأسفانه این حس نوستالژی فقط برای مدت کوتاهی دوام آورد.

این مجموعه شامل مینی گیم های مختلفی است و در اصل یک بازی نسبتاً ساده است، یک حالت داستانی و یک حالت آرکید (که در همان ابتدا قفل است) دارد. داستان شما را به نئوپیا می‌برد، جایی که King Roo در حال افتتاح جشنواره بزرگ استارلایت است و برای رقابتی‌تر کردن آن، شما و ۲ شخصیت غیربازیکن (NPC) برای کسب توکن‌های جشنواره و بردن جام قهرمانی استارلایت رقابت می‌کنید. رقابت فقط شامل انجام هر یک از مینی‌گیم‌ها (که می‌توانید بعداً در حالت آرکید بازی کنید) و کسب امتیاز بالا است. اگرچه صادقانه بگویم، امتیازی که می‌گیرید تاثیری بر نتایج یا هر اتفاقی که در داستان می‌افتد ندارد، بنابراین می‌توانید با حداقل زمان ممکن بازی را انجام دهید.

شروع یک مینی‌گیم و شنیدن موسیقی و جلوه‌های صوتی کلاسیک، من را به گذشته برد. من مدت‌ها صرف بازی Faerie Bubbles، Spinnacles و Snow Muncher کردم. صدای یودل کوچک پولارچاک در پایان هر راند باعث می‌شد لبخند بزنم. به سبک بازیهای کلاسیک اوایل دهه ۲۰۰۰، بسیاری از موسیقی‌های این مجموعه نیز خوب پخش نمی‌شوند. قطع می‌شوند و دوباره شروع می‌شوند، گاهی اوقات پس از کمی سکوت.

راستش را بخواهید، این موضوع برایم مهم نبود، فقط به جذابیت تجربه دوباره این بازی‌ها اضافه می‌کرد. از لحاظ گرافیکی، همه مینی گیم ها با آثار هنری و پس‌زمینه‌های جدید بازسازی شده‌اند که ایده خوبی بود زیرا بازی‌های اصلی برای صفحه نمایش وسیع‌تر در نظر گرفته نشده بودند. حتی با وجود پس‌زمینه‌های متفاوت، همه مینی‌گیم‌ها هنوز هم جوهره اصلی آنچه را که آنلاین بازی می‌کردید، به تصویر می‌کشیدند.

مینی‌گیم جدید (Starlight Symphony) که مخصوص این بازی ساخته شده بود، خوب بود، فقط حس یک بازی ریتمیک معمولی را داشت. واقعاً حال و هوای مینی‌گیم‌های Neopets را مانند بقیه به تصویر نمی‌کشد و موسیقی برای زمانی که کلیدها را فشار می‌دهید، به خوبی زمان‌بندی نشده بود. بیشتر این بازی‌ها در گذشته جزو عناوین مورد علاقه من بودند، بنابراین بازی کردن دوباره آنها سرگرم کننده بود و امیدوارم که تعداد بیشتری از آنها به عنوان DLC منتشر شوند زیرا دوست دارم Faerie Caves II و Hannah and the Pirate Caves را بازی کنم. متاسفانه این حس نوستالژی نتوانست آن را از چیزهایی که گیم‌پلی و قابلیت تکرارپذیری را برای من خراب می‌کردند، نجات دهد.

توسعه دهندگان تغییراتی در برخی از بازی‌ها، مانند Turmac Roll، ایجاد کردند. وقتی برای اولین بار شروع به بازی کردم، چیزی احساس کردم که اشتباه است. احساس می‌کردم باید کاری بیش از پریدن انجام دهم و حافظه عضلانی من سعی می‌کرد جهت حرکت را کنترل کند. من آن را جستجو کردم و آنها قابلیت کنترل سرعت شما را حذف کردند. همچنین می‌توانید بدون مردن به هر تعداد شیء که می‌خواهید غلت بزنید، زیرا آنها آن را به جای گیم‌پلی بی‌پایان به یک محدودیت زمانی تبدیل کردند. من واقعاً نمی‌فهمم که چرا سیستم کنترل سرعت و جان را حذف کردند.

بازی‌ای که بیشتر از همه من را جذب کرد، Hasee Bounce بود، یکی از دو بازی که کمی طول کشید تا حالت داستانی را تمام کنم. چیزی در مورد هیت باکس های این عنوان کاملاً درست نبود، بنابراین من از کنار دونات‌فروت‌ها رد می‌شدم اما آنها به عنوان امتیاز حساب نمی‌شدند. محدودیت زمانی فوق‌العاده ناامیدکننده بود و فکر کردم “شاید فقط من اینطور هستم، سال‌ها از آخرین باری که این را بازی کردم می‌گذرد”. احساس می‌کردم که آنها برخی از گیم‌پلی را محدود کرده‌اند تا هر یک از مینی‌گیم‌ها کوتاه‌تر شوند.

توضیحات و دستورالعمل‌های بازی خوب بودند، اما در Destruct-o-Match در مورد تمام قدرت‌های مختلف صحبت می‌شد، اما همه قدرت‌ها نمادهایی بودند که دستورالعمل‌ها آنها را نشان نمی‌دادند. پس چطور باید بفهمم کدام، کدام است؟ بعد از اتمام خط داستانی و باز کردن دستگاه آرکید، آماده بودم که بنشینم و ساعت‌ها را مثل قبل با Spinnacles و Ice Cream Machine بگذرانم، اما بعد با چند مشکل دیگر روبرو شدم. به نظر می‌رسید Neopets – Mega Mini Games Collection – The Neopian Arcade Odyssey یک تبلیغ بزرگ برای NeoPass است. هر بار که در یک بازی می‌باختم، کادری ظاهر می‌شد که می‌گفت می‌توانم وارد NeoPass شوم تا امتیازم را ارسال کنم و Neopoints کسب کنم، که خیلی زود قدیمی شد. من فقط برای نوستالژی اینجا هستم، لطفاً گزینه «دیگر نشان داده نشو» را به من بدهید.

وقتی در یک بازی می‌مردید و دوباره آن را بازی می‌کردید، امتیازتان را نگه نمی‌داشت. این موضوع کمی من را دلسرد کرد زیرا هیچ انگیزه‌ای برای ادامه بازی برای من وجود ندارد. به عنوان یک طرفدار قدیمی که مدت زیادی است این فرنچایز را لمس نکرده‌ام و NeoPass ندارم، الان کار زیادی برای انجام دادن ندارم. به یاد نمی‌آورم که آیا مینی‌گیم‌ها امتیاز شما را در نسخه آنلاین وب نگه می‌داشتند یا نه، اما احساس می‌کنم می‌توانستند آن را برای این بازی معرفی کنند، زیرا من قطعاً ساعت‌ها آنجا می‌نشستم تا خودم را به چالش بکشم و امتیازم را افزایش دهم.

جنبه همکاری بازی نیز کمی ناامیدکننده بود. چهار مینی گیم حالت چند نفره محلی داشتند، اما هیچ دستورالعملی برای کنترل‌های دو نفره وجود نداشت. من تک تک دکمه‌های صفحه کلیدم را فشار دادم اما هیچ چیز تغییر نکرد. یادم می‌آید که قبلاً کنار خواهرم نشسته بودیم و از یک کیبورد برای بازی کردن بعضی از بازی‌های Neopets استفاده می‌کردیم، بنابراین کمی عجیب بود که این موضوع ناامیدکننده بود.

به طور کلی، بازی کردن دوباره Neopets خوب بود و کلیک کردن روی بازی‌های مورد علاقه‌ام و شنیدن موسیقی و جلوه‌های صوتی واقعاً هیجان‌انگیز بود (باز هم، شنیدن صدای یودل کوچک خیلی خوشحال‌ام کرد)، اما در کل کمی ناامیدکننده بود. بدون هیچ امتیاز یا چیزی که بازیکن معمولی یا کهنه‌کار را به بازگشت تشویق کند (و یک حالت همکاری گیج‌کننده)، احساس می‌کنم بهتر است یک حساب کاربری جدید Neopets آنلاین راه‌اندازی کنم.