Ash and Adam’s Existential Treads یک بازی سبک پسا آخرالزمانی است که تیراندازی اکشن، شهرسازی و بقا در سبک دفاع از برج را با هم ترکیب میکند. شما یک تانک کوچک را در میان ویرانههای دنیای قدیم هدایت خواهید کرد، آثار باستانی را تخریب میکنید، منابع جمعآوری میکنید، بازماندگان را نجات میدهید و به تدریج شهرک خود را میسازید.
طرح داستان در اینجا اهمیت چندانی ندارد و به همین علت به بررسی آن نمی پردازم تا چیزی را اسپویل نکنم. اما در مورد گیمپلی، شما یک وسیله نقلیه کوچک را کنترل میکنید که به ساختمانهای متروکه حمله میکند تا منابع جمعآوری کند. ساکنان به طور خودکار میآیند و این منابع را به پایگاه منتقل میکنند. اگر ساخت و ساز در حال انجام باشد، این منابع به طور خودکار مصرف میشوند.
این وسیله نقلیه همچنین میتواند ساکنان تنها را سوار کند و آنها را به پایگاه منتقل کند، جمعیت را افزایش دهد و ساخت سازههای بیشتر را آسانتر کند. هدف نهایی نابودی پایگاه دشمن است، اما پایگاههای متعددی وجود دارد که برخی از آنها به عنوان برجهای دفاعی نیز عمل میکنند. بازیکنان باید از حملات آنها اجتناب کنند.
از نظر بصری، Ash and Adam’s Existential Treads به دلیل جهتگیری هنری قوی خود و نه قدرت گرافیکی خام، موفق میشود. محیطها پر از ویرانههای صنعتیِ بیش از حد رشد کرده، ماشینآلات زنگزده، سکونتگاههای متروکه و مناظر آلودهای هستند که به آرامی توسط پوشش گیاهی احیا میشوند. تضاد چشمگیری بین تخریب مکانیکی و بازیابی طبیعی در سراسر جهان وجود دارد. بازی به جای ارائه آخرالزمان به عنوان یک آخرالزمانِ بینهایت تاریک، بر بازسازی و انعطافپذیری تأکید میکند و به محیط، لحن احساسی متمایزتری نسبت به بسیاری از عناوین بقا تاریکتر میدهد.
موسیقی متن و طراحی صدا، جو را به میزان قابل توجهی تقویت میکنند. آهنگهای محیطی، احساسی تنها اما آرام را در طول کاوش ایجاد میکنند، در حالی که موسیقی نبرد، تنش را در طول نبردها و حملات دشمن افزایش میدهد. صداهای وسایل نقلیه، انفجارها، آتش برجهای دفاعی و جلوههای محیطی، همگی در ایجاد حس فعال و خطرناک بودن جهان نقش دارند. حتی لحظات آرامتر نیز حس و حال قوی دارند، زیرا طراحی صدا دائماً این ایده را تقویت میکند که بازیکنان در حال سفر در میان بقایای تمدنی هستند که در تلاش برای بهبودی است.
یکی دیگر از ویژگیهای قابل تحسین، حس تمرکز بازی است. توسعهدهندگان به وضوح مقیاس پروژه را درک میکنند و از بارگذاری بیش از حد تجربه با مکانیکهای غیرضروری خودداری میکنند. به جای تلاش برای تقلید از بازیهای عظیم بقا در دنیای باز، Existential Treads بر اصلاح حلقه اصلی گیمپلی خود تمرکز میکند. این محدوده کوچکتر به سیستمهای ترکیبی اجازه میدهد تا به جای احساس گسستگی یا نفخ، به طور منسجم با هم کار کنند.
با این حال، بازی هنوز هم دارای ایرادات متعددی است که گهگاه تجربه را مختل میکند. برخی از عناصر رابط کاربری همیشه شهودی نیستند و برخی از مکانیکها در ابتدا میتوانند به خوبی توضیح داده نشوند. مدیریت منابع و اولویتبندی کارگران ممکن است بازیکنان جدید را در ساعات اولیه گیج کند، به خصوص هنگامی که چندین سیستم به طور همزمان شروع به همپوشانی میکنند. ریشههای مستقل بازی همچنین در مشکلات گاه به گاه تعادل و لحظاتی که کنترلها یا منوها فاقد ظرافت هستند، قابل مشاهده است.
حتی بازیکنانی که انتظار یک شبیهساز شهرسازی عمیقاً پیچیده را دارند، ممکن است سیستمهای مدیریتی را در مقایسه با عناوین استراتژی اختصاصی تا حدودی سبک بدانند. به همین ترتیب، کسانی که به دنبال اکشن بدون توقف هستند، ممکن است از سرعت کندتر ناشی از برنامهریزی اسکان و جمعآوری منابع به طور کامل لذت نبرند. این بازی زمانی بیشترین موفقیت را کسب میکند که بازیکنان هر دو جنبه هویت آن را به طور مساوی بپذیرند، نه اینکه انتظار داشته باشند یک ژانر بر تجربه تسلط داشته باشد.
با وجود این کاستیها، بازی Ash & Adam’s Existential Treads به دلیل ترکیب مطمئن ایدههایش، همچنان یک عنوان مستقل واقعاً خلاقانه و خاطرهانگیز است. ترکیبی از مبارزات ماشینی به سبک آرکید، کاوش رویهای، ساخت و ساز شهرکها و جنگ دفاعی، تجربهای را خلق میکند که از اکثر بازیهای آخرالزمانی موجود متمایز است. مهمتر از همه، تمرکز آن بر بازسازی و بازیابی محیط زیست، به بازی هویتی احساسی میبخشد که آن را از چرخه بیپایان بازیهای متمرکز بر بقا جدا میکند. من واقعاً از نحوهی همکاری ساختمانهای مختلف و اینکه هر کدام در سیستم کلی هدفی دارند، خوشم آمد. انگار بازی با دقت برنامهریزی شده بود و فهمیدن اینکه چطور همه چیز به هم مرتبط است، پاداشدهنده است. شگفتانگیز است که این بازی توسط یک تیم دو نفره ساخته شده است.
گرافیک و آثار هنری بازی واقعا دوست داشتنی هستند.
مکانیکهای گیم پلی سرراست و سریع برای یادگیری هستند، اما همچنان عمق کافی برای درگیر نگه داشتن شما را فراهم میکنند.
محیط بازی پر از جلوههای ویژه و پر از اکشن است.
جلوه های صدا کاملا در جهت تقویت حس آرام بازی عمل می کند.
بازی میتوانست در توضیح عملکرد ساختمانها و نحوهی تعامل آنها با یکدیگر، کار بهتری انجام دهد.
اطلاعات برای یادگیری وجود دارد، اما کمی راهنمایی بیشتر در اوایل بازی، تجربه را برای بازیکنان جدید روانتر میکرد.
نقشهها بسیار کوتاه به نظر میرسند، که این باعث میشود این بازی در دراز مدت بسیار خستهکننده شود، زیرا باید بارها و بارها از ابتدا شروع کنید.
اضافه شدن یک مینیمپ می تواند بازیکنان را از سردرگمی نجات دهد.























