نقد و بررسی بازی The Stairwell

یک چاپ لیتوگرافی کلاسیک از هنرمند گرافیک، نقاش و حکاک برجسته هلندی Maurits Cornelis Escher به نام نسبیت وجود دارد که احتمالاً آن را دیده‌اید، زیرا چندین راه‌پله سیاه و سفید را نشان می‌دهد که به صورت متقاطع یکدیگر را قطع می‌کنند و قوانین گرانش را به چالش می‌کشند. چهره‌هایی از پله‌ها عبور می‌کنند و به صورت وارونه یا به پهلو ظاهر می‌شوند، اما هر کدام تحت قوانین گرانش خاص خود در این اثر هنری مدرن عجیب عمل می‌کنند. به نظر می‌رسد که بازی The Stairwell به شدت تحت تأثیر این چاپ کلاسیک سال ۱۹۵۳ قرار گرفته است. در اینجا، شما همچنین با راه‌پله‌هایی روبرو می‌شوید که قوانین عقل را به چالش می‌کشند، اما تشخیص تفاوت‌ها در این عنوان جدید تشخیص ناهنجاری به شما بستگی دارد.

در طول چند سال گذشته، تعداد زیادی از این نوع بازی‌های تشخیص ناهنجاری منتشر شده است، از عناوینی مانند “The Exit 8” گرفته تا “The Cabin Factory”. اما بازی The Stairwell جدیدترین عنوانی است که به بازار عرضه شده و دارای پیش فرض کاملاً ساده‌ای است. شما نقش نگهبان یک موزه را ایفا می‌کنید و باید بارها و بارها از یک مسیر دایره‌ای شکل عبور کنید که شامل دو راه پله، یک گالری کوچک با یک نیمکت، یک آکواریوم کوچک و تمام وسایل و تجهیزات موجود در آن منطقه می شود.

وظیفه شما به خاطر سپردن این مسیر کوتاه است. باید به تک تک جزئیات، از پوسترهای روی دیوار گرفته تا جهتی که یک مجسمه رو به آن است، نگاه کنید. اگر احساس می‌کنید همه چیز دقیقاً همانطور که باید باشد، به طبقه بعدی می‌روید. اگر فکر کنید ناهنجاری وجود دارد و چیزی کاملاً درست نیست، به طبقه پایین برمی‌گردید. در هر دو مورد، خود را در یک اتاق انتظار خواهید یافت که به رنگ سبز یا قرمز چشمک می‌زند و به شما می‌گوید که آیا درست یا اشتباه عمل کرده‌اید.

در ابتدا، هدف رسیدن به طبقه دهم و دسترسی به پشت بام برای فرار و پایان دادن به بازی است. با این حال، برای این واقعیت آماده باشید که این کار کاملاً آن چیزی نیست که به نظر می‌رسد؛ فق در این حد اشاره می کنم که ممکن است سفر شما به سادگی در طبقه دهم تمام نشود. همچنین سه سطح دشواری برای انتخاب دارید، Normal, Hard و Nightmare، که تعیین می‌کنند چه تعداد ناهنجاری ظاهر خواهد شد و تشخیص آنها چقدر دشوار است.

مسیری که در بازی The Stairwell طی می‌کنید از کنار مردی روی نیمکت می‌گذرد که به یک نقاشی نگاه می‌کند. سپس، پوستری برای نمایشگاه دایناسور وجود دارد. نقاشی جمجمه‌ای در اولین راه پله آویزان است، در کنار پوستر پاداش برای یک سگ گمشده. در امتداد آن، چند مجسمه وجود دارد که یک مرد و یک شیطان را به تصویر می‌کشند، و همچنین یک آکواریوم با پوستری درباره دریا. در آخرین راه پله، یک پوستر فیلم و نقاشی دیگری از یک راهرو به نمایش گذاشته شده است. این تصاویر برای مدت طولانی در ذهن من حک خواهند شد، زیرا بارها این مسیر را طی کرده‌ام.

ضمنا ناهنجاری‌هایی که ظاهر می‌شوند می‌توانند بزرگ باشند. به عنوان مثال، ممکن است کل مکان پر از آب شود و شما را غرق کند. این کاملاً واضح است که همه چیز اشتباه پیش رفته و باعث می‌شود سریع به طبقه پایین عقب‌نشینی کنید. ناهنجاری‌های دیگر بسیار نامحسوس‌تر هستند: ممکن است یک پوستر کمی تغییر کرده باشد، یک مجسمه ممکن است به سمت اشتباهی اشاره کند، یا ممکن است مرد روی نیمکت ناگهان مستقیماً به شما خیره شود.

در بازی The Stairwell چیزی بسیار اعتیادآور وجود دارد و هرگز نتوانست مانند برخی دیگر از بازی‌های این ژانر مرا ناامید کند. واقعاً می‌خواستم به بازی کردن در این حلقه بی پایان ادامه دهم تا تفاوت‌ها را پیدا کنم یا عدم وجود آنها را تأیید کنم. اما چیزی جذاب در مورد جهان بازی وجود دارد و حتی اشاره نکردم که ممکن است یک دلقک دیوانه در حال دویدن باشد.

جلوه های بصری بازی نیز جالب هستند و همانطور که قبلاً اشاره کردم، چیزی منحصر به فرد در مورد حلقه عمودی وجود دارد. این امر به ویژه زمانی صادق است که به جهات بالا یا پایین نگاه می‌کنید و تکرارهای بی‌پایان راه پله را می‌بینید که تا بی‌نهایت امتداد می‌یابند. جزئیات گرافیکی درون حلقه دقیق هستند و در حین بازی با آنها آشنا خواهید شد. گاهی اوقات، بازی شما را از حلقه خودش خارج می‌کند و شما را به مناظر جایگزین عجیب، غافلگیرکننده و بسیار مؤثری می‌اندازد.

با اینکه صدا در چند حلقه اول بسیار کم است، اما گاهی اوقات، وقتی اتفاق غافلگیرکننده‌ای رخ می‌دهد، موسیقی شروع می‌شود و به شوک گیم پلی می‌افزاید. تعدادی جامپ اسکر نیز در برخی بخش های بازی وجود دارد و جلوه‌های صوتی در تقویت این بخش کوچک از وحشت، کار فوق‌العاده‌ای انجام می‌دهند.